Laten we eerlijk zijn, op dit moment leven we in een roerige tijd. Griekenland dreigt ‘echt’ om te vallen en de halve Eurozone in haar val mee te slepen. Onbegrip en wantrouwen vieren hoogtij. Negatieve emoties gevoed vanuit een alles overheersende onzekerheid. Als je je eigen bestaan onder de loep neemt, kun je één ding met zekerheid vaststellen, ‘er is geen zekerheid’. Je kunt naar zekerheid streven tot je een ons weegt, maar de door jou zo gewenste zekerheid zal er zeker nooit komen. Als je dat idee langzaam zal gaan aanvaarden, dan zul je merken dat je iets gemakkelijker ‘in het moment’ leeft. Bewustzijn van dit moment, en niet piekeren over de dagen die nog komen gaan. Als je dat verstikkende gevoel van ‘onzekerheid’ kunt loslaten en dus ook die negatieve emoties zoals ‘onbegrip’ en ‘wantrouwen’, zou je eens een moment kunnen stilstaan bij hetgeen wat de wereld en de levende wezens erop echt nodig hebben.
Mededogen
Een boeddhist is mededogend naar ieder levend wezen, mededogend om het feit dat ieder levend wezen feitelijk lijdt en continu naar extern geluk streeft, dit terwijl werkelijk geluk dichterbij ligt dan je denkt. Moeilijk, nee hoor, wat geeft jou nu meer geluk? Lekker een avond van de avondzon genieten en helemaal ontspannen of die gloednieuwe smartphone die, na een maand intensief gebruik, alweer krasjes begint te vertonen. Een boeddhist heeft zelfs mededogen naar de mensen die het verst van hem of haar afstaan.
Ik zie mensen om mij heen heel hard ‘proberen’op hun werk, in hun prive leven, op straat, bij het boodschappen doen. Zij dringen voor, snijden elkaar af in het verkeer, doen zich op de werkvloer beter voor om zo die glanzende carrière zeker te stellen. Ze liegen tegen anderen en vooral tegen zichzelf. Ik heb mededogen met die mensen, zij lijden dag in dag uit. En zoeken de oorzaak hiervan alleen maar buiten zichzelf. Ik veroordeel hiermee overigens niet, dit constateer ik alleen maar. Ik ben trouwens niet de eerste die dit constateert, zo’n 2500 jaar geleden kwam Prins Siddharta ongeveer tot dezelfde conclusie.
Helpen
De wereld zou er al mee opschieten als men wat meer buiten de gebaande paden zou denken en doen. Wat meer zou denken in termen van, ‘Als anderen het uiteindelijk goed hebben, zal ik het ook beter krijgen’. Je motivatie zou moeten zijn, help anderen waar je kunt en zodra je dat kan. Laat ik eerlijk zijn, ‘boeddhisten onder elkaar’ begrijpen dat principe ook nog niet helemaal. Toen ik een keer hulp vroeg, kreeg ik ook nul op rekest. En ongetwijfeld heb ik hulpsignalen ook niet altijd goed geïnterpreteerd. Maar zorg ervoor dat je ervoor openstaat, zeg niet ‘Dit is niet mijn probleem’. Zeg, denk en voel ‘Het probleem van die ander wordt uiteindelijk ook mijn probleem’.
Kijk in de spiegel
Wees vooral eerlijk naar jezelf. Maar ook liefdevol naar jezelf. Je bent en blijft een mooi en uniek individu zelfs zonder die glanzende carrière en zonder die grote auto. Zorg ervoor dat je bestaan in deze wereld ook waarde gaat krijgen voor alle levende wezens. Op die manier kun je, binnen jou capaciteit zorgdragen voor een betere wereld. Maar kijk in de spiegel en wees vooral eerlijk naar jezelf. Wat wil ik werkelijk?, is een vraag die je jezelf eens zou moeten stellen.
Kijk verder dan je eigen voordeur.
Tis makkelijk en veilig, ‘s avond de deur achter je dichttrekken, op je bank gaan zitten en denken, ‘Tis verder mijn probleem niet’. Kijk voorbij je eigen voordeur, en realiseer je dat ieder mens en dier afhankelijk is van ieder ander mens en dier. Als mijn buurman het goed heeft, zal ik het uiteindelijk ook goed hebben. Alles op deze wereld is uiteindelijk met elkaar verbonden, niets, geen enkel levend wezen staat op zichzelf en kan voortbestaan zonder anderen. Er bestaat een gezegde, ‘Als een vlinder in het Amazone woud met haar vleugels wappert, veroorzaakt zij in West-Europa een orkaan’.